Από αδιέξοδο σε αδιέξοδο
οδηγούν τους πολίτες και τα νοικοκυριά οι συνταγές λιτότητας στο παγκόσμιο
πειραματόζωο, την Ελλάδα. Είναι εμφανές ότι οι πολιτικές επιλογές του
«τελειωμένου» συστήματος, που εκπροσωπεί η παρούσα κυβέρνηση, οδηγούν στη φτώχεια
όλο και μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού.
Ηδη διαθέτουμε το
δεύτερο υψηλότερο ποσοστό φτωχών εργαζόμενων στην ΕΕ μετά τη Ρουμανία κι ένα
από τα υψηλότερα ποσοστά φτώχειας στο σύνολο του πληθυσμού μεταξύ των χωρών της
ΕΕ. Πρόκειται για μονομερή εσωτερική υποτίμηση σε βάρος της εργασίας,
οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά τραγική για τις πλέον ευάλωτες
πληθυσμιακές ομάδες.
Ακόμη και μπροστά σε
αυτά τα δεδομένα όμως το πολιτικό σύστημα προσπαθεί με νύχια και με δόντια να
συντηρήσει το χαρακτήρα του... αρπακτικού. Η μείωση κατά 25% της
χρηματοδότησης των κομμάτων (από το 2013), που προβλέπεται σε εισήγηση του
υπουργείου Εσωτερικών, ποια αντιστοίχηση έχει απέναντι στην ισοπέδωση που
υφίστανται οι μισθοί, απέναντι στην εκρηκτική ανεργία και τις περικοπές στις
κοινωνικές δαπάνες;
















